ادای احترام به مادر، قدردانی از عشق مادر

اولین آواز پرنده در صبح، خواب عمیق را بیدار می‌کند و روز جدیدی آغاز می‌شود؛ اولین فریاد در زندگی، عشق مادر را بیدار می‌کند و زندگی جدیدی آغاز می‌شود. در قلب موشی، مادر بودن و عشق برابرند و مادری جاودانه است. در روز مادر، ما به مادران احترام می‌گذاریم! ما قدردان عشق مادرانه هستیم!

از سنین پایین، کودکان گرمای عشق مادرانشان را احساس می‌کنند. در آغوش مادر برای مکیدن شیر، انرژی لازم برای رشد زندگی را دریافت می‌کنند؛ دست مادر را برای عبور از جاده می‌گیرند، تا همراهی امن برای زندگی ایجاد کنند. مهم نیست مادربزرگ چقدر خوب باشد، مهم نیست مادربزرگ چقدر خوب باشد، مورد علاقه کودک هنوز مادرش است. این نوع عشق توسط عشق طبیعی مادر به فرزندش پرورش می‌یابد و توسط عشق اکتسابی مادر به فرزندش پرورش می‌یابد. عشق مادر به فرزندش یک ژن طبیعی است که از زندگی مادی و زندگی معنوی سرچشمه می‌گیرد. مادر فرزند را دوست دارد، فرزند مادر را دوست دارد، این ذاتی است، این بزرگترین عشق در جهان است.

اگرچه مادرم روزی ما را ترک خواهد کرد، اما حتی اگر ما را ترک کند، آن عشق هنوز در قلب من زنده است. داستان مادر، ماده آموزشی زندگی است، ما همیشه آن را هر از گاهی می‌خوانیم و مرور می‌کنیم، از عشق تغذیه می‌کنیم و زیبایی گرما را احساس می‌کنیم. صدا، چهره و لبخند مادر زیباترین مجسمه‌ها در قلب ما هستند که بر روی رودخانه طولانی روح ایستاده‌اند و زندگی ما را روشن می‌کنند. هنگامی که بدن مادر از جهان ناپدید شد، زندگی مادر به چراغی خاموش‌نشدنی در قلب ما تبدیل شد. نور خاموش‌نشدنی همیشه سفر ما را روشن می‌کند و گرمای نه چندان سرد، همیشه مبارزه ما را گرم می‌کند. به مادر فکر کنید، پس ما شاد می‌شویم، ما سرحال هستیم، مادر به ما زندگی بخشید، ما باید درخشش این زندگی را شایسته مادر کنیم.

میخک‌ها به عنوان گل‌هایی که به مادران تقدیم می‌شوند، در نظر گرفته می‌شوند و گل مادر چینی، همروکالیس (Hemerocallis) است که به آن وانگ‌یوکائو (Wangyoucao) نیز می‌گویند و من آن را ترجیح می‌دهم. زیرا در مقابل مادرمان، واقعاً تمام غم‌هایمان را فراموش خواهیم کرد. در استان لیائونینگ کشور ما، داستانی از "کوه وانگِر" وجود دارد. این داستان در مورد مادری است که مشتاقانه منتظر بازگشت پسرش است که به دریا رفته است. او هر روز به آن نگاه می‌کرد و بعداً، آن کوه به کوه تبدیل شد. این واضح‌ترین توصیف در مورد نگرانی مادری است که هزاران مایل سفر می‌کند و همچنین تصویری از مادری است که بازگشت فرزند را از در خانه تماشا می‌کند. با چنین مادری، همه غم‌ها غم نامیده نمی‌شوند و باید فراموش شوند. احترام به مادر و سپاسگزاری از عشق او یکی از فضایل مورد احترام در چین است. اگر کسی به مادرش احترام نگذارد و سپاسگزار عشق مادرش نباشد، مورد تحقیر دیگران قرار خواهد گرفت.

وقتی بچه بودم، مادرم به من می‌گفت که دریا زادگاه من است. حالا که فکرش را می‌کنم، عشق مادر، دریای زادگاه من است. کودکی که مادر دارد مانند یک تکه گنج است و کودکی که مادر ندارد مانند علف. این اصیل‌ترین تعبیر از عشق مادر است. در کناره‌های رودخانه زرد، مجسمه‌ای وجود دارد - مادر رودخانه زرد. "مادر" که به پهلو دراز کشیده، چهره‌ای دوست‌داشتنی دارد، بدنش مانند آب است، موهایش مانند آب است و به آب تکیه داده است. در کنار او "کودک" قرار دارد. ساده و بی‌خیال، ساده‌لوح. این زنده‌ترین نمایش عشق مادرانه است. در روز مادر، بیایید به مادر ادای احترام کنیم و سپاسگزار باشیم. عشق مادر، مادر خود، مادر جهان؛ مادر زنده، مادر مرده. مادر همیشه در قلب ما قدیس است و عشق مادر همیشه سرچشمه زندگی ماست.